优范网 诗词网 汉宫春 · 风雨不寐有作

汉宫春 · 风雨不寐有作

底事抛人,看锦帆瞥过横塘。侬是萱帏作伴,雁序成行。团圞坐话,算原来、未解凄凉。遥怜有、青衫倦客,今番怎奈昏黄。 何况萧萧暮雨,恁无情做作,急洒春江。几曾拥衾,独自消受银缸。可能成梦,梦成时、定绕红窗。好分付、浓云淡日,晓来放点晴光。

译文

突然间发生的事丢掉了往事的人,看见满载离人之情的帆船飞一般地掠过横塘。他们曾经是夫妻相伴,形影不离,如大雁排列有序,同行并栖。坐在一起说说笑笑,还从未说过凄凉的话。可怜远方的游子穿着青衫疲惫劳顿,面对昏黄的景色更无奈。更何况黄昏时潇潇的暮雨像似无情人做的事,急洒在春天江面上。多少次在床上拥被独对灯光啊!是否能梦回红窗?不如交付给淡云和初晴的晓日,清晨来临,让大地破晓放晴吧。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp