优范网 诗词网 三姝媚四月十四日病起,偶过咫村,回忆年时吟事甚盛,此时好梦难寻,孤游易感,不知来者之何如今也。赋寄叔问苏州、叔由芜湖

三姝媚四月十四日病起,偶过咫村,回忆年时吟事甚盛,此时好梦难寻,孤游易感,不知来者之何如今也。赋寄叔问苏州、叔由芜湖

东园花下路。记盟香年时,倦赓零句。病起心情,洗芳林厌听,夜来风雨。开到将离,春自老、无人为主。蝶闹蜂喧,遮莫纷纷,总过墙去。 杜宇催人休苦。问废绿迷津,劝归何处。花影吹笙,敞画帘空忆,月明前度。那得流光,将恨与、颓波东注。目断停云霭霭,清琴自语。

译文

译文如下:

在东园的花下小径,回想起当年盟誓时的情景。那时我倦怠地吟诵着零散的诗句。病后心情郁郁,不愿听人提及花香林园,更不愿在夜深时听到风雨声。花朵开放到即将凋谢时,春天自然也会衰老离去,可谁来主管这一切呢?即便是蝴蝶蜜蜂喧闹着争奇斗艳,但最终也都越过花墙离去。杜鹃声声催人离去,别再如此痛苦。询问那荒废的渡口和绿色的迷离,究竟劝你归向何处?月光下吹笙的声音似乎依稀传来,打开画帘回忆起从前月下笙歌的欢乐时光。时光流逝,怎能将遗憾和逝去的年华一起投向东海?目光凝视着乌云密布,只能默默弹琴自言自语。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版