优范网 诗词网 浪淘沙 · 丙寅仲秋,余以侍亲留白下,遣方海、方澜两儿赴蜀侍夫子

浪淘沙 · 丙寅仲秋,余以侍亲留白下,遣方海、方澜两儿赴蜀侍夫子

皓魄满窗前。不照人圆。离魂真欲上青天。只为分巢双燕小,破尽宵眠。 何计慰高年。日薄虞渊。时来甥馆问鱼笺。甚日浣花溪畔水,准送归船。

译文

明亮的月光照射到窗前,照着残缺人的心灵却使相思不能如愿,内心深处的相思意绪和离情离恨,欲随月亮飞上青天。栖居的巢内双燕栖居因过小不能栖住因而一夜失眠。用何物安慰白头寂寞度过余生时光,岁月即将西去已经消磨到了晚年,机缘巧合有时就去找表妹借询近况书信,何日浣花溪畔水流清澈时,才能驾船归去?

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp