优范网 诗词网 摸鱼儿 · 送汪水云之湘

摸鱼儿 · 送汪水云之湘

记当年、舞衫零乱,霖铃忍按新阕。杜鹃枝上东风晚,点点泪痕凝血。芳信歇。念初试琵琶,曾识关山月。悲弦易绝。奈笑罢颦生,曲终愁在,谁解寸肠结。 浮云事,又作南柯梦彻。一簪聊寄华发。乾坤桑海无穷事,才历昆明初劫。谁共说。都付与焦桐,写入梅花叠。黄花送客。休更问湘魂,独醒何在,沉醉浩歌发。

译文

回忆昔日,歌舞衫零乱,面对着连绵的雨声,强忍着不去听新的曲调。杜鹃枝头上的东风渐晚,点点泪痕凝固如血。芳信歇指书信的芬芳语言已经消退。回忆初次学弹琵琶,已经熟悉了演奏《关山月》。然而那悲伤的弦声极易断绝。纵然笑完了又紧皱眉头,曲终之后愁绪仍在,谁能解开我心中如一寸肠结的愁怨? 那些往事犹如浮云般消逝,就像南柯一梦彻底破灭。暂且用一根簪子寄托白发之情。乾坤世界桑田沧海变化无穷无尽,只经历了昆明劫中的初次变迁。谁能与我共同诉说这些?都交付给焦桐和梅花,让它们倾诉心曲。黄花送客之后休要再追问我的情志何在,即便世人都沉醉不醒又当如何?我要独自放歌在浩渺的天地之间。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp