优范网 诗词网 木兰花慢 暮春时在分宁

木兰花慢 暮春时在分宁

博山香雾冷,新雨过、怯单衣。 正飞絮蒙蒙,平芜杳杳,家在天涯。 春难住、人易老,又等闲过了踏青时。 枝上红稀绿暗,杜鹃刚向人啼。 依依。 谩叹歌生弹铗,尘满弦徽。 想北山猿鹤,南溪鸥鹭,怪我归迟。 青云事、今已晚,倚小窗、谁与话襟期。 对酒有愁可解,擘笺无怨休题。

译文

博山的香烟遇到寒雾更加凄冷,刚下过新雨,觉得单衣单薄生寒。正在柳絮飘飞,野外芳草连绵,遥远的家在天边。春天即将过去,人最容易衰老,又随随便便地错过了踏青春游的季节。树枝上残花稀疏颜色已褪,杜鹃鸟正朝着人悲啼。心中惆怅不已。漫漫长叹空有弹琴唱歌的心事,琴上落满了灰尘都无心弹奏了。想想以北的深山隐者必然笑话我回家的行动如此缓慢,落在他们后面太多。在南方的溪流边的那些鸥鹭也会埋怨我归去的迟慢。做官的事情已迟暮已晚,独自靠着小窗饮酒消愁的人谁肯和我谈论志向理想?面对着酒能够解除忧愁的情怀,但打开纸张却无法写出心中怨恨的文章。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版