优范网 诗词网 唐多令 · 苕溪有牧之之感

唐多令 · 苕溪有牧之之感

苹末转清商。溪声供夕凉。缓传杯、催唤红妆。慢绾乌云新浴罢,裙拂地、水沉香。 歌短旧情长。重来惊鬓霜。怅绿阴、青子成双。说着前欢佯不睬,扬莲子、打鸳鸯。

译文

微风拂过苹果树梢,送来清商的歌声。溪水潺潺,伴随着夜晚的清凉。慢慢地把酒杯传递着,催促着美丽的姑娘为我斟酒。我慢慢地梳理着新洗的如云般的秀发,轻轻地拂开飘拂在地的衣裙来拥抱池水上的莲花与沉香树。想到人生短暂的相聚时的那段歌声以及欢乐的日子仍然很长久。如今再次相见却已是容颜衰老、白发苍苍了。令人惆怅的是看到绿荫下青涩的果实已经成双成对地成熟。谈论着往日的欢情而表面上却佯装不理睬对方,手中的莲子被抛向鸳鸯嬉戏的地方。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版