优范网 诗词网 苏幕遮 · 客里送春

苏幕遮 · 客里送春

乱云中,残照里。又送他归,懒唤莺儿起。山径落红谁是主,别恨离情,目断韶华矣。 擘涛笺,飞翠尾。每到关心,逗得愁如绮。岁岁劳人长徙倚,一似杨花,暗去随江水。

译文

乱云笼罩中,落日的余晖里,有人再次远行离去。“我”懒得去叫醒醒着的莺儿让它告诉远方的游子赶快启程。山间的路上落红满地谁是它们的归属者呢?“我”心中充满离愁别恨怅望远方明媚的春光。“我”撕着书信的纸笺,挥笔书信的笔端犹如翠鸟的尾羽一样飞舞着。每次书信写到情深之处时,“我”的愁绪就像美丽的绫罗一样缠绵。长久以来的离愁折磨着送行的人一直驻足伫立遥遥远望。离情别绪像杨花一样纷纷洒洒飘落在流水之中默默随流水而去。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp