优范网 诗词网 金菊对芙蓉闺怨

金菊对芙蓉闺怨

寒漏初更,枕函虚冷,恼来索性思量。见临风败叶,月下清光。樽前恨满孤帏寂,灞陵路、烟水茫茫。竹声动处,个人不见,影到纱窗。 空房几遍回肠,想寻闲斗草,遣闷吟香。奈燕僝莺僽,空误年芳。生盟念念犹难冷,轻离别、屡变星霜。最伤情是,春花啼癊,秋雨鸣穷螀。

译文

寒露初降,枕冷而失眠,内心更觉烦闷起来。面对外面败叶飘飘,月光如水。酒杯前是孤单的寂寞,灞陵路上,烟雾笼罩水面茫茫。风吹竹叶发出声响,却不见人影,只见竹影照到纱窗上。 空荡的房间里让人百转回肠,本想随便找点闲事消遣愁绪。可春燕忙碌劳飞逃避不理不睬像主人少女年华一样时光飞逝白白虚度,引起青春流逝难以相见之苦闷忧伤之情。不忍分离的感情一直难以忘怀,分别后如同天上星斗变换般经历了多少时光。最让人伤感的是春天的花朵啼泣着谢落,秋天的寒蝉哀鸣声声。

友情链接: WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版