优范网 诗词网 满庭芳 中秋坐月,和素嘉甥女

满庭芳 中秋坐月,和素嘉甥女

萤火流光,蛩吟向夕,冰轮碾破瑶天。 香飘云外,桂子静娟娟。 对月几人无恙,多半隔、远树苍烟。 难逢是、一庭联袂。 把盏看重圆。 无限凄凉况,含毫欲写,累纸盈笺。 任金风拂面,玉露侵肩。 还惜良宵景促,无绳系、皓魄长悬。 应飞去,广寒宫里,清影共愁眠。

译文

夜晚萤火虫发出微弱的光亮,蟋蟀在傍晚时分鸣叫,月亮像冰轮一样碾破了天空这片瑶池。云外飘散着香气,桂花静静开放。对着月亮举杯祝愿的人无恙,但多数相隔遥远,如同隔树和苍烟。难得聚在一起,我们携手在这庭院中。举杯邀月,珍惜这难得的团圆时光。充满了无限的凄凉和感慨,我想要写下来,却感到言语无法形容这种感觉,用光了一堆又一堆的纸。任由金风吹拂脸庞,露珠沾湿肩膀。但夜晚的景色如此短暂,月亮无法永远挂起。我们像被困在广寒宫中一样,在清冷孤独的月光下与寂寞相伴入睡。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版