优范网 诗词网 虞美人 · 春晚

虞美人 · 春晚

阶前嫩绿和愁长,坐忆眠还想。花红破梦似相怜,起望小林残萼、损容颜。 双莺又向愁人絮,春也知归去。个人只是不思家,生却杨花心性、落天涯。

译文

台阶前新抽出的嫩芽令人触目生愁,心中愁绪如这嫩芽一般生长蔓延。伫立凝望、梦中春坐引发怀旧情思,由这如花绚丽的破梦催生苦涩回忆。梦中醒来,望着小林里残花败叶,容颜也显得愈发颓败。黄莺的叫声又触动离人的愁绪,春天也预知了回家的脚步无法停歇。此时此刻无牵无挂不念家室只怀念离别女子的倩影柔音。无赖之心却又恍若杨花漂泊沦落天涯。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版