优范网 诗词网 水龙吟 · 其三九日次前韵

水龙吟 · 其三九日次前韵

汉江流入苍烟,戍楼吊古临无地。清霜初肃,鹰扬隼击,青霄凌厉。新雁声中,夕阳影里,千崖秋气。念东篱采菊,龙山落帽,风流在、尚堪继。 引满松醪径醉。诵坡仙、临漳宵济。茱萸细看,明年谁健,空悲身世。儿辈何知,更休说似,登山临水。那纷纷毁誉,耳边风过,我何曾记。

译文

汉江流入苍茫的烟雾之中,戍楼屹立江边,凭吊古迹却找不到地方。清冷的秋霜刚刚降下,老鹰在空中飞翔,隼鸟迅猛地袭击猎物,直上青云之霄遥。听到新雁的叫声中夹杂着夕阳的余晖,秋天的气息弥漫在千岩万壑之间。我想起陶渊明在东篱采菊,孟嘉龙山落帽的故事,感叹那时的风流人物今天仍然能够继续传承。我径自饮满美酒沉醉其中。诵读苏东坡夜渡黄河的诗词时悲叹世事无常和身世沦落之境遇。细细观赏佩戴茱萸的身体服饰(喻身心统一),明年此时还有谁与我健在?(对此生抱有种种担忧)哪里还有闲心去管他人怎么评价我?(他人的议论对我来说微不足道)孩子们怎会知道呢?那就不要再提登高山临清水的逸趣了。(世俗)那些纷纷扰扰的毁誉议论,就像耳边的风一样吹过,我从未把它们放在心里过。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版