优范网 诗词网 满江红 · 其一忆别

满江红 · 其一忆别

门掩垂杨,宝香度、翠帘重叠。春寒在,罗衣初试,素肌犹怯。薄霭笼花天欲暮,小风送角声初咽。但独褰、幽幌悄无言,伤初别。 衣上雨,眉间月。滴不尽,颦空切。羡栖梁归燕,入帘双蝶。愁绪多于花絮乱,柔肠过似丁香结。问甚时、重理锦囊书,从头说。

译文

门掩映着垂杨,屋内散发出珍贵熏香的香气,翠绿的帘幕重重叠叠。春寒袭人,刚穿上薄薄的春衫,肌肤还感到寒意。薄雾笼罩着花朵,天色将晚,微风送着凄清的号角声。帘幕低垂的室内悄无人声,只有独卧的我在默默承受着刚刚离别的感伤。

衣上雨落下滴滴如情人的眼泪,眉间新月仿佛忧愁在心头凝聚无法排解。我对你眉间哀愁和思念之深如同无尽的雨滴绵绵不断。我羡慕那些栖息在屋梁上的燕子能自由归巢,又羡慕那些能飞入帘内的双蝶能时时相见。我的愁绪比纷飞的花絮还要杂乱,心肠比丁香结还要柔曲百转。试问何时才能重新整理书信,从头细诉我们的故事呢?

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版