优范网 诗词网 声声慢 · 题吴梦窗遗笔别本作题梦窗自度曲霜花腴卷后

声声慢 · 题吴梦窗遗笔别本作题梦窗自度曲霜花腴卷后

烟堤小舫,雨屋深灯,春衫惯染京尘。舞柳歌桃,心事暗恼东邻。浑疑夜窗梦蝶,到如今、犹宿花阴。待唤起,甚江蓠摇落,化作秋声。 回首曲终人远,黯消魂、忍看朵朵芳云。润墨空题,惆怅醉魄难醒。独怜水楼赋笔,有斜阳、还怕登临。愁未了,听残莺、、啼过柳阴。

译文

烟雾笼罩的长堤上停泊着小船,雨中的房屋掩映着深邃的灯光,春日衣衫上常常沾满京城的烟尘。舞动翠柳、歌唱桃李的丽人惹出了多情的往事,心烦意乱时刻就迁怒东邻邻人。迷离中,在夜晚窗边梦中梦见蝴蝶飞绕,现在梦中人还像那梦中的花影,睡卧花丛中一样虚幻不定。在笛声悠扬的夜晚醉酒朦朦胧胧的难以唤醒,就像人们把水榭亭边咏柳写赋的画笔视为珍贵,让人羡慕不已,残霞辉映江水仍然不忍登临远望。如此种种情怀依旧忧愁绵延不绝,就像黄莺在柳荫里啼叫一样令人心碎。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版