优范网 诗词网 雪中同周臣内翰赋二首 其二 雪

雪中同周臣内翰赋二首 其二 雪

初稀时拂拂,稍密自纷纷。 老树晓迷月,瘦峰寒帖云。 色从空际得,声向静中闻。 客枕清无梦,哦诗彻夜分。

译文

雨点初下时轻轻拂过地面,慢慢密集起来声音便如纷纷飘落的低语。老树在清晨的月光中迷失了方向,山峰的阴影在薄云上显得更瘦削。色彩从空旷的天空中感受到,声音在寂静中听到。客人的枕上清新无梦,吟诗的声音通宵达旦。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版