优范网 诗词网 赋得苏武

赋得苏武

奉使穷沙漠,抆泪上河梁。 食雪天山近,思归海路长。 系书秋待雁,握节暮看羊。 因思李都尉,还汉不相忘。

译文

我奉命远出使荒凉的沙漠,眼泪沾湿了路边的桥梁。我曾在天山接近的地方咽下雪水,内心想着回归路途比海更远长。在秋日常望北方的大雁寄书信给朝廷,手里握著符节在傍晚观看群羊。因而想起前朝李陵将军的遭遇,他虽立功异域仍不被召回,怎能把苏武忘记而不回去呢?

友情链接: WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版