优范网 诗词网 悲歌六章 其一

悲歌六章 其一

男儿三十尚贫贱,土室低头事笔砚。 落魄恐遭厮养辱,苦吟畏被妻孥见。 冬日不炉夏不扇,坐穿一榻破万卷。 西行发策献至尊,致身不受将军荐。 由来绛灌谗贾生,胡用若曹弄柔翰。 齐门挟瑟嗟徒工,独立荒郊泪如霰。

译文

男子汉三十岁了仍很穷困,常常在土房子里低头从事写作。怕遭佣人的讥讽,更担心妻子儿女会嫌弃自己。冬天不使用火炉取暖,夏天不用扇子纳凉。坐在窗前,让书卷堆满了床榻。准备向西行上疏给皇帝进献忠言,又担心像贾谊那样被贬逐。自古以来,灌婴之流妒嫉贾谊,为什么不像曹植那样运用柔翰随遇而安呢?我感叹自己还不如一个在齐门带着空瑟悲吟的乐师啊,独来荒郊旷野的旷野之滨流泪如霰雪般飘洒。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版