优范网 诗词网 长城下

长城下

远水犹归壑,征人合忆乡。 泣多盈袖血,吟苦满头霜。 楚国连天浪,衡门到海荒。 何当生燕羽,时得近雕梁。

注释

曹邺《长城下》首联“远水犹归壑,征人合忆乡。”(远水尚且流归大壑,征人当然免不了思念家乡。合:应当)以“征人忆乡”与“远水归壑”类比,烘托远戍的征人强烈的思乡情感,引起读者的联想。

译文

远方之水尚能归入大壑,行客自然会产生思乡之情。伤心泪多染袖成血色,苦吟诗歌满头积霜白。楚地遥连天色苍茫浪大难止,衡门面对大海边荒地带而更加遥远。何时才能长出飞翔于燕国的羽翼,时常得以靠近华美的雕梁而栖息呢?

赏析

《长城下》是七言律诗,唐朝诗人曹邺的作品之一。作者被长城的雄伟气魄所震撼,民族自豪感和热爱劳动人民的情感油然而生。
友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版