优范网 诗词网 雁字三十首次韵 其二十四

雁字三十首次韵 其二十四

霜冷吴江夜抖翎,烧残野火当藜青。 雨馀神鬼连宵哭,漏静蛟鼍隔水听。 极浦航归因草草,远湾烟霁一星星。 云龙山下空回首,点笔山人放鹤亭。

译文

寒冷的夜晚,我在吴江凝望霜冻,梳理着自己的羽翼,燃起的柴火几乎熄灭,我将用它指引前方的道路。在雨后连续的夜晚里,我听到了鬼神般的哭声,当漏尽钟停时,水里的蛟龙仿佛被惊醒。当我渡过河流抵达对岸时,内心充满焦虑,远处的海湾在烟雾中若隐若现。站在云龙山下回望过去,只能看到点笔山人的放鹤亭。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp