优范网 诗词网 金缕曲 其二 删旧词题后

金缕曲 其二 删旧词题后

此债填难澈,似春蚕命中自缚,一丝萦结。 也笑工渠将何用,欹枕自然心切。 当秋信寒蛩生活。 若有人兮灯欲语,想大晟种下前生孽。 南北宋,寸心血。 吾乡乐府风流歇。 算影山如滕作长,葑烟如薛。 我自一官芙蓉市,老去山河分裂。 舍河满哀歌何说。 夜夜牟珠空梦到,料今生长守花潭月。 知我者,赵松雪。

译文

这些债务难以彻底清偿,就像春蚕注定自我束缚,被一丝丝束缚住。也笑这工匠巧妙有何用,放下枕头自然会心生忧愁。就像到了秋季的寒蝉还存着生的希望。如果有人在灯下想要倾诉,恐怕是大晟在生前种下的恶果。跨越南北宋的时代,耗尽了我所有的心血。

我们家乡的风土人情、文化传统已然衰退。即使是影子映射出的山像滕蔓一样长,烟草也像薛家一样繁茂,也弥补不了这种失落感。我在芙蓉市担任官职,眼看着山河破碎,感到无比痛心。舍弃河满的哀歌又能怎样呢?每个夜晚都只能梦见珍珠般的景象,如今只能在花潭边欣赏月色。只有赵松雪了解我。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版