优范网 诗词网 冬入云龙山

冬入云龙山

落叶满香林,人踏叶深厚。 积霜湿空谷高,烟平霁岫。 山谷苍且寒,溪毛碧以瘦。 宛转为寻幽古,径聊相扣。 枯藤罗带垂,涧咽松涛吼。 一僧启荆关选,置转幽秀。 眼旷天地开,万物谢雕镂。 高深淡心怀清,暖变气候。 残丝挂衰杨,霜蔓萦寒柚。 枫树淡山容草,虫吟冻后。 丹葩引断香,殊觉春光漏。 藉草倾玉壶花,间疑美遘。 孤坐看飞云,永矣忘晴昼。

译文

落叶铺满香气四溢的树林,人们踩踏着厚厚的落叶。 积霜使空旷的山谷显得潮湿,烟霭弥漫在雨后的山峰。 山谷苍翠而寒冷,溪流碧绿而纤细。 曲折地寻找幽深古老的景色,小路可以通向那里。 枯藤像带子一样垂挂下来,山涧在松涛声中咆哮。 一位僧人打开荆条编制的门,引领进入更加幽静秀丽的地方。 视野开阔,天地豁然开朗,万物不加修饰。 心境高远淡泊,感受温暖变化的气候。 枯萎的藤蔓挂在衰弱的杨树上,霜打的藤蔓缠绕在寒柚上。 枫树的影子映在淡色的山容和草地上,昆虫在冰冻后发出吟唱。 红色的花朵散发出断续的香气,特别让人感受到春天的气息。 借花草之美倾酒入壶,期间仿佛遇到了美好。 独自坐着看流云飞舞,永远都忘记晴空之下时间的流逝。

友情链接: WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp web WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp web WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp web WhatsApp网页版 WhatsApp web WhatsApp網頁版 WhatsApp web WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp web WhatsApp web WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp web WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp web WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp web WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp web WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp web WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp web WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp web