优范网 诗词网 姑孰十咏效李翰林 其七 望夫山

姑孰十咏效李翰林 其七 望夫山

望夫夫不还,贞心化为石。 独立天地间,千年有遗迹。 江草自春秋,江声自朝夕。 长对双眉颦,莫尽相思臆。

译文

期待丈夫回来不可能再有那一天,思妇贞洁的心化作一块化石。她在天地之间独守着孤独的遗迹。江岸的草自春以来便是一片翠绿,江流的涛声朝夕不息。思妇紧锁双眉,承受相思之苦始终没有尽头。

友情链接: WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版