优范网 诗词网 过吴门怀旧

过吴门怀旧

香残带缓不胜愁,又见萧条一片秋。 身到故乡翻是客,心随明月许同舟。 数声新雁凌江下,几点寒鸦逐水流。 遮莫生平多少恨,闲吟欹枕更悠悠。

译文

花上的香气已残,衣带因常感无聊而日渐迟缓,种种不畅令我难以忍受,窗外的景象又是一派衰草寒烟的凄凉秋景。身子虽然回到了故乡,但心境却如漂泊他乡一样凄凉,灵魂被抽离的感觉久久徘徊不绝,何时才能跟着月亮指引,潇洒乘舟离开凡世伤怀独自走我的漂泊之旅?当清朗的声音夹杂轻叫的小鸟尽数排成一字划过眼前的湖面沿江落下之时,水上依稀有寒鸦逐波向流水而上排水的点点滴滴已形只影单继而犹如形影般翩跹起舞。平生多少恨事遮莫在心间,闲来倚枕吟咏心中愁绪悠悠不止。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版