优范网 诗词网 古别诗

古别诗

春风飘客情,春色泥行李。 迢迢长安道,磊磊浪游子。 喜我平生亲,载酒垂杨里。 下马藉芳草,大釂欢不起。 何知别离难,醉去失天地。 更惠苍龙精,雌雄宛相似。 东海歼长鲸,西山斩妖兕。 不邀竹帛名,愿以雪国耻。 服之永无斁,与尔同生死。

译文

春风中飘荡着友人的情意,春色染污了我的行李。 遥远的长安道上,漂泊的游子心中磊落。欣喜我平生所亲的人与我相会,携酒到垂杨依依的杨柳下。下马在芳草中开怀解颐,高兴地举杯畅饮。谁知人生离别如此艰难,醉去就失去了赖以生存的精神天地。更加宝贵的是天地精气,就像雌雄二龙互相契合。我将在东海消灭长鲸,在西山斩杀妖犀。不求史册留名,但愿能一洗国耻。穿上它永远不废弃,和你一同赴死杀敌。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版