优范网 诗词网 题郑公望南湖草堂

题郑公望南湖草堂

东风握手龙溪上,三珠树下频来往。 北院红荆醉里看,南湖碧草吟边长。 羡君洒落才且奇,向来群从总能诗。 雁行彩袖迎春早,熊胆青灯觉曙迟。 松杉影动摇书幌,兰蕙香浮栖鹤帐。 风棂月榻陪壮游,海树江云引遐望。 俄顷鸰原叹别离,蓟门渺在天一涯。 山海有谣舂斗粟,庭阶何日会连枝。 凄然姜被遥相忆,一字平安万金直。 出塞龙媒凡马空,倚门鹤发千峰夕。 独惭为客江南湄,旧业荒凉托故知。 桑梓几回成远梦,梧桐三尺负幽期。 扁舟明日龙门道,林下相看情更好。 亲舍常称九酝卮,神京游子归来早。

译文

在东园的龙溪上握着你的手,你在三珠树下的住处我频繁来往。北院里的红叶让我醉眼朦胧地欣赏,南湖岸边绿草如茵,吟哦声不绝于耳。羡慕你才华洒落又新奇,一向的追随者都能写诗。雁群飞行时你穿着彩袖迎接春天,胆子大如熊胆,深夜青灯下依然毫无睡意。松杉的影子摇曳着书幌,兰蕙的香气环绕着鹤帐。枕着风棂月榻作壮游,目光追随海树江云畅想未来。转眼辞别家乡鸰原令人伤感,蓟门远在天涯海角遥不可及。山高水远传来童谣声如舂斗粟般欢快,不知哪一天才能回到家乡与亲人团聚。凄然想起故人姜被遥相忆的情景,一声平安的消息比万金还珍贵。北去的塞外骏马只能空留等待归来的期限,家中倚门望归的老人满头白发直至西山日落之时仍未能相见。只有我这个旅食江南的客子倍感凄楚孤单,旧日家园早已荒凉只能依靠故人书信托付给归家的人传报平安消息了。几次梦中重返故乡漫步桑梓之间,醒来手中持着三尺梧桐却辜负了幽期。明日乘舟走龙门古道,林下相逢情谊更加深厚。亲人见面常饮美酒至醉,京城游子早日归来相聚。

友情链接: WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp web WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp web WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp web WhatsApp网页版 WhatsApp web WhatsApp網頁版 WhatsApp web WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp web WhatsApp web WhatsApp網頁版 WhatsApp web WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp web WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp web WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp web WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp web WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp web WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp web WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp web WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版