优范网 诗词网 雁山夜坐

雁山夜坐

朝搴苑中兰,畏彼霜下歇。 宵吟谢公诗,清歌达明发。 节换心屡惊,年徂变元发。 溪水鸣岩濑,凉风响林樾。 涧户映疏星,石梁横天阙。 空庐宜留人,光景坐超忽。 美人竟不来,西林照残月。

译文

清晨我拾起花园中的兰花,担心它遭到霜打的伤害。夜晚我吟咏谢公的诗篇,清歌随明而至。时序更迭心情总是变得惊愕不定,岁月逝去好像已垂垂老矣头发发白。山涧之水跌落冲击在岩石上发出欢快的鸣响,凉风激荡树林产生清脆的响声。星星映衬在泠冽的山泉的水面上,有如天空中的断桥石柱悬空而起。山里的空旷房间肯定可以留住过客,但不要等美好的景色过眼瞬间即散人却不前来造访,就像照着西林只剩下残月高挂。

友情链接: WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp