优范网 诗词网 池亭月下独坐

池亭月下独坐

游云销尽月当空,危坐西轩快水风。 往恨忽从中夜起,赏心难与故人同。 鼠惊琴匣闻馀响,萤度莲塘见乱红。 星薄漏稀犹不寐,寒声通夕战疏桐。

译文

万缕游云都已消散远去,天空逐渐亮起来,一轮孤月挂在空中。我坐于房中待月光退尽寒气开始侵肌之时忽然有幽恨之情从中而起,想要将高兴愉悦的心境与故人分享却无法如愿。夜深人静之时,鼠类惊动琴上的纸盒发出声响发出声响;莲塘旁一只萤火虫飞过却以为是满池的莲花开了呢。夜空中星星黯淡月光也日渐稀少难以入眠,直到凌晨还在想着不能外达的不甘、不畅最终会如何呢?最终也难以解决也无法在桐树上一决胜负一吐心中苦闷啊。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp