优范网 诗词网 送练中丞遗裔归家(有引)

送练中丞遗裔归家(有引)

燕山日黑黄尘起,金川门外鼓声死。 长乐宫为瓦砾场,殿庭流血成海水。 御史大夫练子宁,手持三尺干雷霆。 覆巢自分无完卵,一门百口归冥冥。 事去人亡二百载,芦荻萧萧余故垒。 长陵楸柏已十围,孤臣遗骨今安在? 钓龙台下水可楫,新宁城东山<山截>鹥。 灌园谁能识法章,佣肆犹堪藏李燮。 一日天回地转时,千金购出练家儿。 若敖之鬼终不馁,行路闻之皆歔欷。 我登钟陵山,遥望石头城。 宁为孝孺死,不作陈瑛生。 为君慷慨终一曲,悲风飒飒江波绿。

译文

夜晚,燕山升起黄昏日暮下的黄沙。金川门(明都城南大门)外鼓声已绝。长乐宫已成一片废墟,宫殿庭院中的鲜血汇成一片血海。御史大夫练子宁手持三尺长的大刀,其威严可干雷霆之怒。覆巢之下绝无完卵,一家百口在冥冥之中归于何处?事情已经过去二百多年了,昔日遗址中芦苇丛丛,残存着几堆土垒。长陵的楸树和柏树已经长得十分高大茂密了,孤臣的遗骨现在在哪里?昔日练子宁垂钓的钓龙台下水流依旧可以行船,太子太傅府(在新宁城中)东山一带曾是鹁鸠云集之地。当初能灌溉园田的人在今天谁还能记得皇家种植时的车骑之法呢?看如今佣仆的菜园里仍然埋藏着李燮的遗骨。有一天,如果能拨乱反正,即使倾家荡产也要将练氏的后代子女赎出来。若是真的能做到这样,即便其家族沦为鬼魂也会以他为骄傲并永不受饥馁之困,过往的路人听闻此事后都会叹息称赞不已。我登上钟陵山后远望石头城故址所在。我宁愿选择成为方孝孺这样慷慨赴死的忠臣,也不愿做陈瑛那样背信弃义的奸臣生还苟安。我怀着敬意唱一曲慷慨悲歌,任悲风吹拂、江波荡漾、江水碧绿。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp