优范网 诗词网 行过康王故第苑诗

行过康王故第苑诗

入梁逢故苑,度薛见馀宫。 尚识招贤阁,犹怀爱士风。 灵光一超远,衡馆亦蒙笼。 洞门馀旧色,甘棠留故丛。 送禽悲不去,过客慕难穷。 池竹徒如在,林堂暧已空。 远桥隔树出,迥涧隐岸通。 芳流小山桂,尘起大王风。 具物咸如此,是地感余衷。 空想陵前剑,徒悲垄上童。

译文

进入梁朝境内,又见到了昔日皇室游息的园林,经过薛郡,看到废墟中还有宫殿的遗址。见到招纳贤人的殿阁和仁爱贤士之风仍记忆犹新。旧时巍峨建筑现已远远离去,有些连迷雾都显得空蒙朦胧。通向幽深的门户仍保留着旧时的色彩,高大的棠树成林依然保留旧时的模样。看游鱼逗乐而悲从中来游鱼终不为我逗留,来此处的客人则艳羡前贤心境无尽无休。池塘里的竹子似乎还在,林中的堂屋却已温暖空荡无人。远处的桥越过树林出现,迂曲的涧水被岸所掩而通行曲折迷离。小山上的桂花飘香弥漫远方,扬起的沙尘引出宏大的英雄业绩之风让人难以忘怀。诸如此类的万事都呈现眼前历历在目令人感怀衷情难以言表。对着帝王陵墓前的一把剑思绪缥缈难寻故主徒增悲叹墓地上的少年仍然游乐追逐难免感到痛惜的空想之状了。

友情链接: WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版