优范网 诗词网 出新林诗

出新林诗

芒山视洛邑,函谷望秦京。 遥分承露掌,远见长安城。 故乡已可识,游子必劳情。 雾罢前林见,风息涌川平。 坐观暮潮落,渐见夕烟生。 无由一羽化,徒想御风轻。

译文

望向芒山可见洛邑,望向函谷可望京城秦。远远地分开承露掌,远远地望见长安城。看那一带林树有如迷雾在前,风吹浪涌后而水波平静。游子只能见到这般的景致而已若想要像长羽毛的动物化作飞鸟凭风力渐渐远去化羽而登仙无所依凭只得独自畅想驾风而行。。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版