优范网 诗词网 和傅郎岁暮还湘州诗

和傅郎岁暮还湘州诗

苍茫岁欲晚,辛苦客方行。 大江静犹浪,扁舟独且征。 棠枯绛叶尽,芦冻白花轻。 戍人寒不望,沙禽迥未惊。 湘波各深浅,空轸念归情。

译文

寒冷的夜晚,客行辛苦。长江平静,却仍有浪涛起伏。一叶扁舟,独自前行。海棠枯萎,枫叶落尽,芦花飘飞沾白霜。驻守之人在严寒中望归却心不足见希望渺茫而愈加感叹艰难悲怆;栖息沙边的水鸟远远看去毫无动静,因天寒地冻而蜷缩栖息。湘江水有深有浅,却都承载不了对远方家乡的思念之情。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版