优范网 诗词网 北戍琅邪城诗

北戍琅邪城诗

驱马一连翩,日下情不息。 芳树似佳人,惆怅余何极。 薄暮苦羁愁,终朝伤旅食。 丈夫许人世,安得顾心臆。 按剑勿复言,谁能耕与织。

译文

驱赶着马连续行进,一天走下来仍毫无倦意。树好像思恋的佳人,令人忧愁又怎不悲伤至极。在暮色苍茫之际备觉思念家乡的痛苦,在外漂泊的日子实在令人忧伤。大丈夫在世,不能只顾自己的感情而忘了责任。收起宝剑不必再说其他的事,怎能像女人一样从事耕种与纺织呢?

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版