优范网 诗词网 赠贺左丞萧舍人诗

赠贺左丞萧舍人诗

輶轩通八表,旌节骛三秦。 听歌酬敏对,继好伫行人。 贺生思沈郁,萧弟学纷纶。 共有笔端誉,皆为席上珍。 离群徒悄悄,征旅日駪駪。 黄河分太史,一曲悲千里。 海内平生亲,中朝流寓士。 痛哉悯梁祚,于焉三十祀。 钟仪絷不归,盛宪非何已。 陇头心断绝,尔为参生死。 回首望长安,犹如蜀道难。 函关分地轴,华岳接天坛。 行旃方境逝,去棹舣江干。 芦花霜外白,枫叶水前丹。 翔鸥方怯冻,落雁不胜弹。 辉辉盛王道,时务婴疲老。 九流倦耳目,十年变怀抱。 何以敦歧路,凄然缀辞藻。 江南有桂枝,塞北无萱草。 斗酒未为别,垂堂深自保。

译文

轻轻地驾着轩车走遍八表,迅速如风地以旌节传达命令到三秦各地。 聆听优美的歌声一边仔细应答,同好的诗人相互酬唱又引来了许多过路游客。 贺知章的性情是沉郁的,萧弟的学问很渊博。他们的诗篇共同享有盛名,都是宴席上的珍品。 离开朋友只觉凄然孤单,行旅生活更是日复一日地辛苦奔波。黄河之水滚滚流过太史管辖之地,一曲黄河水迢递千里。四海之内的人亲如兄弟,漂泊流寓的士人苦守朝廷都城。痛惜宗社即将覆亡,已有三十六年。楚国钟仪被扣留在晋不得归国,贤良的人怎肯屈服于他人统治呢?陇头的悲伤痛苦已使人心断绝,李陵将生死置之度外了。他蓦然回首眺望长安故地,去蜀的道路多么艰难啊!函谷关分大地之界限,华山与天坛相对接。行人的帐篷刚刚安置下来,船儿又启程离岸而去。芦花被霜染得更加雪白,枫叶被水染得更加红艳艳。海鸥因寒而飞翔得迟缓无力,难以搏击长空;大雁因严寒而难以弹射。辉煌的圣明的王道昌盛强大,时世之事困扰着疲惫衰老的人。十年的动乱使人心疲惫不堪,我的耳目都已厌倦了这种生活。在这动荡之际为何作别离之辞呢?我们作别时依依不舍不忍分离的话语无法用言语来表达清楚啊!江南还有郁郁葱葱的桂花树枝可让人暂时慰藉思乡之情,而塞北却无使人忘忧的萱草可种啊!酒还未饮尽我们就不得不分别了,在宴席上各自深深保重吧!

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版