优范网 诗词网 赠洗马袁朗别诗

赠洗马袁朗别诗

贾谊登朝日,终军对奏年。 校文升广内,抚剑入崇贤。 奇才殊艳逸,将别更留连。 驱车命铙管,拱坐面林泉。 池寒稍下雁,木落久无蝉。 露浸山扉月,霜开石路烟。 高谈无与慰,迟尔报华篇。

译文

贾谊在年轻的时期就被朝廷征拜,终军奏对的时候正是青年。校正朝廷文书进入宫中,抚剑进贤而心有所得。天生具有奇特才能与众不同,离别之时更加依依不舍。驾车前行命令乐队演奏,围坐之时面对山林泉水。池塘因寒冷而落下大雁,树叶落尽久无秋蝉鸣。露水沾湿山中门户的月光,烟雾弥漫中霜石露出地表。清谈无法得到宽慰的话题,回赠于此的只有迟缓传颂的美妙诗篇。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版