优范网 诗词网 赋得荡子行未归诗

赋得荡子行未归诗

坐楼愁出望,息意不思春。 无奈园中柳,寒时已报人。 捉梳羞理鬓,挑朱懒向唇。 何当上路晚,风吹还骑尘。

译文

坐在楼阁中,我忧愁满怀向远方眺望,全无兴致思念着春日时光。园中柳条也忍不住寒气侵袭,早早传告季节的更替。我拿起梳子梳理着羞怯的鬓发,随意涂抹着脂粉也懒得往唇上妆扮。何时才能骑上马儿上路远行呢?任晚风吹拂扬起的烟尘又散落在身后。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp