优范网 诗词网 答傅咸诗

答傅咸诗

皦皦白素丝,织为寒女衣。 寒女虽妙巧,不得秉杼机。 天寒知运速,况复雁南飞。 衣工秉刀尺,弃我忽若遗。 人不取诸身,世事焉所希。 况复已朝餐,曷由知我饥。

译文

明亮的洁白的丝线,织成了寒女保暖的衣裳。寒女虽织做得非常精巧,但却入不了织布机的纺织行列。气候渐渐变寒也促使着布的运行加快,何况又有雁南飞的迹象表明秋季就要降临。衣工拿着剪刀尺子,抛弃了我所织的寒衣,好像遗忘了它。人们不会怜悯你自己辛苦织布而无衣可穿,世间一切寒士也会像他这样见弃于君王而不能任用。何况我已吃了饭,又怎么能知道你的饥饿呢?

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版