优范网 诗词网 答梅圣俞问隐

答梅圣俞问隐

圣俞一幅书,间我小隐居。 小隐讵有异,筑室数亩馀。 岩壑不峻崒,田园非美腴。 所欲近丘墓,岁时来扫除。 先人梦读史,尊道本圣徒。 绝笔于此诗,子孙无忽诸。 刻石置中堂,且使过者趋。 题榜为服训,义取铭盘盂。 后岭双松亭,径术何逶迂。 下临富春渚,万象生有无。 东偏作草舍,可以施琴壶。 门前碧塘水,万本栽荷蕖。 风来触香气,长着人衣裾。 澄水泱泱流,黍稻可勿枯。 柔桑及美果,种广莫记株。 涧草不识名,野禽多异呼。 坐此易岁晏,自与人世疏。 在昔东陵侯,瓜垄犹亲锄。 杨恽谢九列,种豆南山隅。 余尝有此志,来者安敢诬。 诛茅实张本,解组当后图。 是时考槃赋,从我者骓欤。 近来傅越石,趣尚若不殊。 傥闻丘樊往,不顾升斗储。 如君美才具,日月升云衢。 安敢预招挽,粗自陈其愚。

译文

谢圣俞写了一封信,向我描述他的隐居生活。他隐居的地方虽然称不上深隐,但也有数亩土地。四周的山谷虽然并不陡峭壮美,但田园风光倒也十分美好。他想要住在离祖先墓地不远的地方,以便时常来扫墓。我们的祖先梦中读史,崇尚道学,是圣明的君子。谢圣俞在这首诗的结尾说,子孙们不要忽视这些事情。他把这首诗刻成石碑,放在中堂,以便路过的人都能看到。标题为“服训”,意义在于提醒人们时刻铭记在心。再往后是山中双松亭的盘曲小径,通向下面的富春渚。这里景色千变万化,令人心旷神怡。东边的草舍可以放置琴壶。门前的池塘里,荷花亭亭玉立。风吹来时,荷花的香气扑鼻而来,连人的衣裳都沾染了香气。清澈的池水荡漾着,稻米丰收在望。柔桑和美果种植广泛,不计其数。山涧里的青草不认识名字,野禽的叫声多种多样。坐在这儿容易度过一年到头的时间,自然与尘世相疏远。从前东陵侯种瓜时还亲自锄地,杨恽辞官后种豆南山隅。我早有这种志向,谢圣俞来访怎能骗他呢?除去茅草隐居避世才是根本,辞去官职应当在后考虑。此时正值考察隐逸之士的时候,谢圣俞是否愿意跟我一起隐居呢?近来傅越石也表现出同样的志趣尚好。如果他听说谢圣俞隐居丘樊之事,即便家里不宽裕也会前往的。像你这样才华横溢的人,一定会像日月一样高升显达。我怎敢预先邀请你归隐呢?只是自己幼稚无知而已。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版