优范网 诗词网 书乌龙山

书乌龙山

岁云暮矣可奈何,云愁雨湿阴风多。 林壑摧残海惊波,惨淡一色无山河。 哀鸣嗷嗷旧枝柯,飞天不容忧虞罗。 深山短景孤鸟过,会看明午风日和。

译文

年末岁尾,面对这样的景象又能怎么样呢?阴云密布,雨淅沥下个不停,凄风瑟瑟地吹个不停。山林遭受摧残,海涛摇动不息,天地间呈现出一片惨淡的景象,山河失去了原有的色彩。树上的鸟儿发出哀鸣声,展翅高飞的雄鹰被笼罩在罗网所笼罩之下难以超越,纵然在苍茫的高空中欲飞越风雨阴霾之上依然不可能逃离其羁绊的。但这一切毕竟只是暂时的阴霾之景而已。在短暂的深山暮景之后,孤独的鸟儿也将飞过去,人们终将会看到明媚的午间阳光和煦、和风送暖的景致。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版