优范网 诗词网 神秀楼落成

神秀楼落成

鲁侯作南门,春秋书不时。 嗟予春暮来,复遣秋暮归。 岩岩龙固山,迢迢括苍溪。 孤城煨烬馀,栋宇烟尘飞。 悠悠客行路,一夕固藩篱。 城中十万家,奠枕将何期。 宾僚贾马俦,邑下循良师。 经营有馀地,所就逾前规。 西风散黄菊,天宇澄清晖。 浩歌留飞仙,击鼓惊冯夷。 分题杂险怪,醉墨翻淋漓。 别来册府英,往往梦见之。 恍然今夕游,似梦疑复非。 夜深灯火阑,露下星斗移。 父老呼童儿,挽裳或褰衣。 来饮史君酒,听歌史君词。 有泪不忍弹,恐遂行人悲。

译文

鲁侯建造了南城门,春秋记载着不合时节的农事。感叹我却在春天将尽时到来,又催促我在秋晚之时离去。龙固山巍峨耸立,括苍溪伸向远方。城中只有少量残余的烧火煮饭之火,殿堂楼阁上遍布烟尘。长途漂泊的行客在此处徘徊犹豫,在此停留一宿,就像有了依靠。城中有十万户人家,但谁来稳固他们的睡眠呢?宾客僚属中不乏像贾谊和马周那样的贤才,可以委以重任为良师。还有更多的空闲余地可以利用,这样去施展更为宏大的规划。在菊花开放的西风里,天空闪耀着清澈的秋晖。高歌如同梁园里留住了飞仙一样,鼓声震天惊动了河神冯夷。题目包罗万象险奇怪异,醉后挥毫淋漓尽致。离别后这些英才俊秀分散各地任职,经常在梦中见到他们。今晚真的聚在一起欢宴,感觉就像梦境一样难以置信。夜深了灯火渐渐昏暗,露水降下星星移动。老人呼唤着童仆们起来添酒助兴,有的甚至卷起衣角或撩起衣袖继续痛饮高歌。这令人忍不住留下泪水,恐怕就要引起远行人的悲伤吧。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp