优范网 诗词网 雷公保国寺画壁

雷公保国寺画壁

我游保国三十年,昔者童稚今华颠。 僧非昔人屋亦改,仰视乔木皆参天。 惟馀画壁屹相向,尘封蛛网犹依然。 空王龙钟曳杖立,弥勒游戏挑囊眠。 不知寺已几兴废,独此经久无变迁。 我来摩挲三太息,欲去不忍空留连。 丁宁老僧为守护,慎勿破壁随云烟。 作诗仍以示来者,此诗此画当俱传。

译文

我在保国寺游历了三十年,从前我还是个孩童,如今已头发花白。寺庙里的僧人已非从前之人,房屋也经过多次改修,只有那些参天的大树依然挺立。只有寺庙墙壁上的壁画仍然巍然相向,积满灰尘,布满蜘蛛网依然如此。只有寺庙中的老和尚,或手拄拐杖缓慢行走,或手挥念珠悠闲自在。不知道这座寺庙经过了多少次修建与荒废,只有这些壁画经受住了时间的考验,长久留存。我抚摸着壁画,连声叹息,不忍离去。嘱咐老僧好好保护这些壁画,千万不要破坏它们,让它们随烟尘消失。我写这首诗的目的就是为了给后来的人看,这首诗和这些壁画都应该流传下去。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp