优范网 诗词网 饮沈氏园得僻字

饮沈氏园得僻字

会心足胜侣,暇日访春色。 慵寻剡溪榜,厌曳永嘉屐。 名园可徘徊,胜概在咫尺。 峰峦起平地,村落堕城壁。 梅横前岭峻,柳列长堤直。 最爱临水亭,欲背依山石。 沉沉想潜鳞,铮铮听仙弈。 初无杖屦劳,具享山林适。 一尊供笑语,四座列豪逸。 规摹西洛旧,仿佛香山昔。 爱酒太白狂,耽诗少陵僻。 始静姑纵谈,中喧或争席。 残钟咽林际,新月挂檐隙。 饮散兴未厌,人归境愈寂。 何必记昔游,虚空了无迹。

译文

体会心灵得到满足的快乐伴侣,闲暇时光一同寻找春天的景色。不愿像王羲之雪夜访戴安道一样寻找名士,也讨厌像谢灵运游山玩水时穿的木制拖鞋。虽然园中美景可以徘徊欣赏,但眼前胜景近在咫尺。山峰从平地拔起,村落建在城墙之上。梅花傲立在峻峭的山岭上,垂柳排列在笔直的长堤上。最喜欢在水边的亭子,背靠着山石。水面深沉如潜藏的鱼鳞,亭中却像听到神仙在博弈的声音。开始时没有劳顿行走的痛苦,完全享受着山林间的闲适。酒杯里盛满欢声笑语,四座宾客都是豪迈之士。这里的规模依照洛阳旧制,仿佛白居易的香山诗会。像李白一样爱酒而狂放不羁,像杜甫一样痴迷作诗而别有情趣。开始时谈论平静自然,中途喧闹起来甚至争抢座位。远处传来寺庙的钟声回荡在树林之间,新月挂在屋檐下。酒宴结束后余兴未了,人们回家但环境愈发寂静。何必记住往日的游历经历,一切都是虚空自然,不留痕迹。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp