优范网 诗词网 堆婆石

堆婆石

撑空叠石何嵯峨,世传其名曰堆婆。乃在浙岭之巅,吴山之阿。 我来于此少憩息,借问父老元如何。父老为言五代时,有婆姓方氏结茅岭巅两鬓皤。 为念往来渴,均施汤水无偏颇。行人以此尽感激,婆言吾亦期无他。 早晚吾骨只堆此,愿将一石堆吾坡。尔来迄今四百载,行人堆石不少差。 我亦拾石堆其冢,既行且叹复逶迤。今冢之高过百尺,堆石亦已岂虚过。 乃知一饮一滴水,恩至久远不可磨。古人一饮在必报,如此传说夫岂讹。 吁嗟俗世人,乃道无恩波。反恩以为雠,此语愚已多。 我适来此秋向晚,满屦霜叶仍吟哦。因笔记此堆婆石,慷慨为赋堆婆歌。

译文

这些撑空叠起的石头多么高耸,世人相传它的名字叫做堆婆石。它处于浙岭的最高处,还有吴山的曲岸间。我来到这里稍作休息,向当地人询问关于它的来历。老人们告诉我,在五代时期,有一个姓方的老婆婆在岭的绝顶搭起茅屋居住,那时她两鬓发白。考虑到人们往来时口渴,她为人们提供汤水,对谁都一样公平施予。行人因此都十分感激她。老婆婆曾说不要其他回报。她说过自己早晚的尸骨要埋在这里,愿人们用石头堆起我的坟坡。从那时起至今已有四百多年了,行人堆石不曾稍有差错。我也拾起石头堆起坟冢,边行走边感叹十分曲折。如今坟冢之高已超过百尺,堆石累积又岂能虚过?由此知道每一次给予,无论多么微小,其恩情都是久远不可磨灭的。古人对于滴水之恩必定报答,这样的传说难道会错吗?啊!世俗的人,竟然没有感恩的波澜。他们反将恩情视为仇怨,这种愚蠢的说法已听到很多了。我刚来到这里的晚秋时分,踩着满地的霜叶仍吟诗吟哦。于是记录下这堆婆石,慷慨地写下这首《堆婆歌》。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版