优范网 诗词网 紫阁

紫阁

我生山水乡,习得山中乐。 每观唐人诗,梦寐思紫阁。 欲为秦山行,常苦道路邈。 君言旧曾游,使我心踊跃。 我今既西来,而子滞天角。 云山空在眼,诗酒乖侑酢。 谁题壁间诗,岁久墨色薄。 人生定能几,当此感离索。 积霭浮青春,落日满岩壑。 骊龙俨将驾,顾我犹淹泊。

译文

我出生在山水之乡,习惯山里的快乐。每次看到唐朝人的诗,多么想一睡就梦回紫阁。想到要在秦山行走,常常苦于道路遥远难以到达。你说曾经游历过这里,让我心向往之。我今天终于来到这里,而你却远在天边海角。云山美景就在眼前,只能独看美景,独饮美酒无法相伴共贺。谁曾在石壁间题诗呢,时间久远,墨色都变淡了。人生定能经历许多事,但在此刻感受到的却是离别后的寂寞。山间积云缭绕在青山之上,落日映照着岩石山坳。宛如黑色的龙驾车而去,看见我还在此地停留徘徊。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版