优范网 诗词网 清思堂昼坐

清思堂昼坐

堂上萧然昼户开,澹松疏竹荫苍苔。 白云无事不肯出,幽鸟有时还自来。 何处覆车迷径路,几人缓颊走尘埃。 支离得意谁知我,自对庭花引一杯。

译文

堂上静静的白天门户打开,微风吹动松树和稀疏的竹林,遮住了青苔。悠闲自在的白云不想飞出山林,幽静的鸟儿不时自己飞来。车儿陷入哪里,很少有人能找到迷路的路径,人生道路艰难,世态炎凉莫测。我的生活又有谁能知道呢?还是举起一杯自己对着庭花劝慰自己饮酒。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp