优范网 诗词网 芳草复芳草

芳草复芳草

芳草复芳草,有人孤倚楼。明月复明月,何处照离洲。 相见渺无期,此恨讵相知。日暮天寒吹属玉,蛮江豆蔻重重绿。

译文

芳草又一次长满芳草,有人孤独地倚着楼眺望。明月又一次照耀明月,哪里会照到别离的渡口。相见已渺无日期,这样的遗憾又怎能彼此了解。傍晚天色昏暗寒冷时听到横笛的声音,潦蛮江的豆蔻花又绿了。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版