优范网 诗词网 龙邱山

龙邱山

九峰湿翠秋光凝,亭亭出水芙蓉净。 崔巍怪石距若虎,合沓奇峰驰八骏。 山深古寺隔红尘,时有天风度幽磬。 岂惟清赏玩心目,况有高人寄真隐。 自惭奔走红尘客,何由得遂山林性。 长歌聊复赋重游,不用悬岩刻名姓。

译文

九座山峰绿意浓郁,秋天的景色凝聚其中,亭亭玉立的荷花纯净无瑕。 陡峭的山峰上怪石嶙峋,犹如猛虎距守;奇特的山峰连绵不断,如同八匹骏马奔腾。 深山中的古寺远离尘世喧嚣,偶尔传来天籁之音和风铃声,回荡在幽深之中。 不仅有清丽的景色让人赏心悦目,更有高人隐居在此,寄托真意。 我自感惭愧,只是一个奔波于红尘的过客,如何能让自己得以追求山林间的自然本性。 长歌一曲,再次游历此地,不需要在悬崖峭壁上刻下自己的姓名。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版