优范网 诗词网 和留题寓舍

和留题寓舍

无可奈何生午凉,暮年王粲更情伤。 一川水净鸥能白,九月秋归蝶自黄。 洛下篇章还独咏,辽东城郭正相忘。 纷纷后土涂泥甚,小试庄周曳尾方。

译文

无可奈何产生了午夜的凉意,人到暮年更添离情伤感。一片江水洗涤得白鸥洁白无暇,九月深秋的蝴蝶归去自行枯黄。在洛阳的篇章仍然独自吟咏,辽东城郭则正在逐渐遗忘。世俗百姓忙于泥涂世事,姑且信步模仿庄子曳尾之状如何?

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp