优范网 诗词网 大雄寺

大雄寺

琉璃叶下剪梧桐,绿子青枝扫地空。 俗眼如何有青白,好风安得问雌雄。 物随尘境工荣悴,人触心兵战异同。 只可轻帆理归兴,暮云萧散大江东。

译文

在琉璃叶下剪除枯萎的梧桐枝条,翠绿的枝桠直落大地扫得净空。平常人的眼睛怎会辨别颜色清浊浓淡呢,优美景致更反问哪能分辨雌雄好坏呢?万物随着尘世境遇而枯荣盛衰,人却感受到心灵在经历不同事物后的变化。面对此景,只能荡起轻舟载着归兴回家,傍晚的云霞已消散,独自向着辽阔的江东远行。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版