优范网 诗词网 题清芬阁二首其一

题清芬阁二首其一

诗亡向千载,礼义谁维持。 唐人得名者,沈宋称绮词。 卓哉先生才,邈视数子卑。 抗怀信高洁,出事皆清奇。 不矜险绝句,意远窥无涯。 春归鉴湖绿,水落严子矶。 往来寄渔钓,遁世心独知。 松月绕云山,尽入骚人思。 白雪雅调高,俗耳听不宜。 群儿谩嘲毁,百岁名愈驰。 裔孙有清风,宛若先生诗。 搔头试一吟,古意犹能追。

译文

好的,以下是这段文言文的解释:

诗歌衰落已经近千年,礼义道德又有谁来维系?在唐代能够留名的诗人中,沈佺期和宋之问的诗称为绮丽的辞藻。先生的卓越才华,远非沈宋可比。胸怀高洁,志向远大,行事清奇。绝句不刻意求险,意境深远无边。看到鉴湖返青的柳叶,知春天已来临;严子陵钓台边秋水落尽。先生寄情于渔钓,独享遁世之趣只有他自己知道。想象云山之间松月相绕的景象,都融入诗人的思绪之中。白雪般高雅的诗歌,俗人的耳朵是难以接受的。虽然遭到年轻人的讥讽嘲笑,但先生的名声却随着时间的流逝而更加显扬。后辈中清风独秀,像先生所做的诗一样。我试着搔头吟诵,古风依然能够追寻。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版