优范网 诗词网 金缕曲·马上望终南山色

金缕曲·马上望终南山色

玉带河桥柳。 挂吟鞭、春衣照影,镜岚招手。 楚雨秦云随时去,宛转南屏横绣。 问谁信、青天搔首。 方丈蓬莱烟雾锁,道神仙、捷径人闲有。 天外语,几参透。 沈郎腰是新来瘦。 荡银鞯、梦魂扶醉,玉骢知否。 倦绪因风还飘泊,吹到软红依旧。 算最苦、飞花时候。 点缀楼台名士习,好江山、冷落题诗后。 人不见,数峰秀。

译文

玉带河上桥梁边生长着柳树。 诗人系马停步,柳条拂过吟鞭,春光中人的身影映照在柳树之间,镜子中的山色水气仿佛招引诗人登上高处。 行踪所至之处皆有楚雨秦云随行陪伴,伴随着横于南面的秀屏延绵不绝。试问青天大地有何反应?茫茫间只见一挥手的样子罢了。方丈山和蓬莱山在云雾笼罩之中,或许是神仙经过的捷径之路。在此处得以顿悟天机,得到天道真谛的玄妙解说。跨越天界的语言岂能随意参透呢? 沈郎的腰最近变得非常瘦削。醉酒之后梦游在银色的马饰上,那神骏的玉骢马可知道此事?疲惫的思绪随风漂泊流浪,在美丽的烟花之地依旧随风飘荡。最痛苦的时刻莫过于春花凋零时。名士们在楼阁上挥毫泼墨吟诗后也自会添色,当面临消亡破败的局势之后却只发现空荡荡的美好江山却没有欣赏和写诗作赋的心情。高高的山峰静默不见其秀气的地方可见更是其数不清了。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版