优范网 诗词网 客中寄本山诸友

客中寄本山诸友

上方借得一枝栖,云自相依鹤自随。 见月未忘禅在指,谈经想像佛低眉。 骚坛白雪容赓和,故国黄花怨别离。 参透乾坤同一粟,蒲团独坐夜深时。

译文

在孤独的诗人在向上天借得一处栖息之地时,云悠闲地环绕着他,鹤也自在的随之起舞。看到月亮时他依旧保持他的专注如同弹琴的他拈佛如同有所思的模样,僧人的心怀仍是宽广明朗如同放眉遐想俯首于悟的瞬间。白雪为诗人的诗词平添韵味与诗境高远旷远辽阔之韵调,内心涌起的思乡愁绪与别离之痛在观赏黄花时愈发强烈。诗人参透乾坤如同看透一粒粟米渺小却饱满的哲理,在深夜里独自静坐蒲团之上默默感悟参透禅机后独有的那份淡然心境。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版